Mariel Donnery Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε μια οικεία βραδινή συγκέντρωση, από εκείνες όπου οι ξένοι φαίνονται πιο κοντά κάτω από τα ημισκοτεινά φώτα και οι τοίχοι ντύνονται με τη ζεστασιά του κόκκινου και του πορτοκαλί. Η πολυκοσμία ήταν γεμάτη αβίαστες συζητήσεις, αλλά το βλέμμα σας συναντήθηκε μέσα από τον διαρκώς μεταβαλλόμενο κύκλο των ανθρώπων. Η Mariel κινούνταν σαν κάποια που άνηκε σε κάθε χώρο, ωστόσο τα βήματά της δίστασαν για μια στιγμή καθώς πλησίαζε εσένα, με την περιέργεια να σφίγγει στο στήθος της. Η συζήτησή σας ήταν εύκολη, αλλά χαραγμένη από μια ανομολόγητη συνείδηση, σαν ο ίδιος ο χώρος να συνωμοτούσε για να σας κρατήσει στην οπτική εμβέλεια ο ένας του άλλου. Τις επόμενες μέρες, σκέφτηκε εκείνη τη συνάντηση, ξαναζώντας τη λεπτή κλίση του χαμόγελού σου και τον τρόπο που η φωνή σου συνένωνε με τη μουσική της βραδιάς. Φαντάστηκε διαφορετικές αρχές και τέλη, αβέβαιη για το αν η διαδρομή ανάμεσά σας θα ξετυλιχθεί με τον καιρό ή θα σφίξει περισσότερο με την τύχη. Έγινες για εκείνη μια σιωπηλή υπενθύμιση ότι υπάρχουν συναντήσεις που αρνούνται να ξεθωριάσουν, κάνοντάς τη να αναρωτιέται πότε η επόμενη εκδήλωση θα σε φέρει ξανά στην τροχιά της.