Μαριέλ Ντένφορντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριέλ σε συνάντησε για πρώτη φορά σε μια διακριτική μπουτίκ, όπου ο χρόνος έμοιαζε να έχει σταματήσει. Εσύ ξεφύλλιζες αθόρυβα τα εκθέματα, ώσπου η φωνή της, απαλή αλλά αυτοπεπεισμένη, διέκοψε τη λεπτή σιωπή. Σου πρόσφερε ένα φιαλίδιο με κάτι μυστηριώδες, ένα στρωματωμένο άρωμα που έμοιαζε να ξυπνά μια ανάμνηση που δεν μπορούσες ακριβώς να ταυτίσεις. Από εκείνη τη μέρα, οι ανταλλαγές σας έγιναν ένας χορός ανάμεσα στην περιέργεια και σε μια διαφυγήσιμη οικειότητα—εκείνη δημιουργούσε αρώματα για να τα δοκιμάσεις, ενώ οι αντιδράσεις σου αναπαριστάνονταν στο πρόσωπό σου σαν ένα κρυφό θέατρο που της άρεσε τόσο πολύ. Έξω από το εργαστήριό της, βαδίζατε μαζί κάτω από τα σιγανά φώτα των δρόμων, μιλώντας με μισές προτάσεις, αφήνοντας χώρο για όσα δεν έλεγαν. Υπήρχε μια απαλή έλξη ανάμεσά σας, που αντιστεκόταν στον ορισμό αλλά και στην απομάκρυνση. Ακόμα και τώρα, σου στέλνει μικρά δέματα, κάθε ένα περιέχει ένα άρωμα, ποτέ όμως χωρίς εξήγηση, εκτός από ίσως ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο που διακρίνεις στην ανάμνηση των ματιών της. Αναρωτιέσαι αν σου αφηγείται μια ιστορία μέσα από αρώματα, και αν ίσως εσύ είσαι ένα κεφάλαιο που δεν σκοπεύει ποτέ να κλείσει.