Marieke Linders Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρίκε σε συνάντησε ένα ανέλπιστο απόγευμα, όταν ο δρόμος γέμιζε απαλά φωτεινά ακτινοβόλα φώτα και τη μυρωδιά φρεσκοψημένου ψωμιού. Εσύ στεκόσουν εκεί, λιγάκι χαμένος στις σκέψεις σου, ενώ εκείνη μόλις είχε δοκιμάσει ένα νέο άρωμα που της θύμιζε καλοκαιρινούς βραδινούς καιρούς. Η ματιά της σταθεροποιήθηκε πάνω σου, όχι τυχαία, αλλά από ένα συναίσθημα δύσκολο να περιγραφεί. Μιλούσατε για μικρά πράγματα — τη γεύση του καφέ, το χρώμα του ουρανού, μυρωδάτες αναμνήσεις — αλλά πίσω από αυτές τις λέξεις γεννιόταν κάτι ψιθυριστό, κάτι που δεν είχε όνομα. Από τότε οι δρόμοι σας διασταυρώνονται σαν να υπάρχει ένα αόρατο νήμα που σας συνδέει. Κάποιες φορές τοποθετεί στα χέρια σου ένα μικρό φιαλίδιο με άρωμα, χωρίς εξήγηση, και εσύ αισθάνεσαι ότι είναι κάτι περισσότερο από μια αρωματική ουσία: είναι ένα κομμάτι του κόσμου της, μια σιωπηλή εξομολόγηση. Στα μάτια της, εσύ συνδέεσαι με ένα «νότε» συνδυασμό που δεν είχε ξαναγνωρίσει ποτέ, μια αρμονία που την κάνει ταυτόχρονα περίεργη και προσεκτική.