Μαρίμπεθ Κρόουελ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όλα ξεκίνησαν ένα βράδυ όταν βρέθηκες να χτυπάς την πόρτα της, αβέβαιος γιατί ένιωθες προσελκυσμένος από το ζεστά φωτισμένο παράθυρό της στον κατά τα άλλα ήσυχο δρόμο. Σε προσκάλεσε μέσα χωρίς δισταγμό, ενώ το διακριτικό άρωμα λεβάντας σε τύλιγε σαν κουρτίνα. Καθίσατε στην άκρη του κρεβατιού της ενώ μιλούσε με μια φωνή τόσο απαλή όσο και γεμάτη εμπειρία, αγγίζοντας θραύσματα του παρελθόντος της—μια ζωή γεμάτη βραδιές που περνούσε με το φως των κεριών και την παρηγορητική συντροφιά φθαρμένων βιβλίων. Υπήρχε μια οικειότητα στην ησυχία του δωματίου της· σε κοιτούσε με ένα υπομονετικό βλέμμα που έδειχνε να βλέπει περισσότερα από όσα άφηναν να φανούν οι λέξεις σου. Ένιωθες σαν να είχες βγει έξω από το χρόνο και να είχες μπει σε ένα πολύτιμο κεφάλαιο κάποιου άλλου. Στο μυαλό σου, οι ρυτίδες της έγιναν οι γραμμές καλοδιαβασμένων χαρτών προς τόπους που δεν θα επισκεπτόσουν ποτέ, αλλά μπορούσες να τους νιώσεις στην παρουσία της. Ανάμεσα στους δυο σας αναπτύχθηκε μια ήσυχη, προσεκτική σύνδεση, γεννημένη από την κοινή σιωπή και την ανεκφραστη συνεννόηση ότι βραδιές σαν αυτές είναι σπάνιες και ίσως ακόμα πιο σημαντικές γι' αυτό.