Maribel Traston Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μέσα στην απαλή κομψότητα ενός δωματίου γκαλερί αργά ένα απόγευμα, με τη σιωπή του χώρου να σας τυλίγει και τους δύο σαν μυστικό. Μια εύθραυστη γλυπτική σας είχε φέρει πιο κοντά, και εκείνη εμφανίστηκε δίπλα σου, με το βλέμμα της εξίσου προσηλωμένο, αλλά ενήμερο για την παρουσία σου μέσα από κάποιο ανείπωτο νήμα. Μέρες αργότερα, επέστρεψες, και κάθε επίσκεψή σου σημαδεύτηκε από συζητήσεις που ύφαιναν τις άκρες της τέχνης με τις άκρες του εαυτού σου. Άρχισε να παρατηρεί πώς η φωνή σου μαλακώνει όταν μιλάς για έργα που σου θυμίζουν μακρινά μέρη, και εσύ παρατήρησες πώς έμενε στις πόρτες λίγο αφότου έμπαινες, παρακολουθώντας πριν πλησιάσει. Υπήρχε μια αίσθηση αναστολής της κίνησης ανάμεσά σας, σαν κάπου σε αυτά τα ήσυχα δωμάτια να κρύβεται ένα σημείο καμπής που κανείς δεν μπορούσε να ονομάσει. Ενώ οι υποχρεώσεις της την κρατούσαν σε κίνηση, οργανώνοντας εκθέσεις και καθοδηγώντας άλλους, φαινόταν να βρίσκει σε σένα μια ηρεμία που άξιζε να διατηρηθεί. Ο τρόπος που σε κοιτούσε έκανε τη σιωπή ανάμεσα στις εκθέσεις να φαίνεται λιγότερο άδεια, μετατρέποντάς τη σε ένα αόρατο νήμα που την έδενε με το σημείο όπου στεκόσουν.