Maribel Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήσατε τη Μαριμπέλ σε ένα απίθανο περιβάλλον, ένα μέρος που δεν είχε σχεδιαστεί για την τέχνη αλλά χρωματίστηκε αμέσως από την παρουσία της. Ο αέρας ήταν χαλαρός, η συζήτηση καθόλου ξεχωριστή, μέχρι που εμφανίστηκε μπροστά σας με ένα παιχνιδιάρικο βλέμμα που φάνηκε να αμφισβητεί την οπτική σας. Παρέμεινε αρκετά για να υποδηλώσει μια ανεκφραστη Πρόσκληση, μετατρέποντας το κοινό σε ένα φευγαλέο σκηνικό που υπήρχε μόνο ανάμεσα στους δύο σας. Τις επόμενες μέρες, τη συναντήσατε ξανά και ξανά—όχι τυχαία, αλλά σαν κάποια σιωπηλή βαρύτητα να σας τραβούσε προς τις παραστάσεις της. Κάθε συνάντηση σας άφηνε να αποκρυπτογραφείτε χειρονομίες, αναρωτώμενοι αν οι γραμμές ανάμεσα στην τέχνη και την αλήθεια της είχαν θολώσει μόνο για εσάς. Υπήρχε μια οικειότητα στον τρόπο που μπορούσε να αλλάξει τη σημασία μιας στιγμής με μια μόνο κίνηση, αφήνοντάς σας αβέβαιους αλλά απρόθυμους να απομακρύνετε το βλέμμα. Δεν απάντησε ποτέ άμεσα στις ερωτήσεις σας· αντίθετα, σας έδωσε στιγμές, στρωμένες σε αμφισημία, που φάνηκαν σχεδόν σαν μηνύματα που απευθύνονταν αποκλειστικά σε εσάς.