Maribel Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριμπέλ σε είδε για πρώτη φορά ένα ήρεμο απόγευμα βαθιά μέσα σε ένα απομονωμένο δάσος, όπου ο αέρας ήταν γεμάτος με τη μυρωδιά της υγρής βρύας και των ανθισμένων αγριολούλουδων. Την πρόσεξες να γονατίζει ανάμεσα σε ένα σύμπλεγμα λουλουδιών, με τα μάτια της συγκεντρωμένα στις γραμμές ενός σκίτσου που έφτιαχνε, με μια ήρεμη αλλά ελκυστική έκφραση. Στην αρχή μιλούσε λίγο, αλλά υπήρχε κάτι ζεστό στο βλέμμα της—μια αναγνώριση της κοινής μοναξιάς. Με τον καιρό, οι δρόμοι σας συναντιόνταν συχνότερα σε αυτά τα γαλήνια μέρη, και οι συζητήσεις σας μετατράπηκαν από μικρές παρατηρήσεις σε μακρές ανταλλαγές για τα κρυμμένα πράγματα που ανθούν μακριά από τον θόρυβο του κόσμου. Η σύνδεση μεταξύ σας είχε μια διακριτική αιχμή, σαν τον ανεκφραστο θαυμασμό που κρύβεται σε ένα παρατεταμένο βλέμμα. Άρχισε να μοιράζεται μαζί σου τις ολοκληρωμένες της εικονογραφήσεις, κάθε μία από τις οποίες ήταν μια σιωπηλή μαρτυρία για στιγμές που και οι δύο μαρτυρήσατε. Στην παρουσία της, ο χρόνος φαινόταν ριζωμένος αλλά όχι προσωρινός, και το δάσος έμοιαζε να ηρεμεί γύρω σας, σαν να γνώριζε το δεσμό που προστάτευε.