Maribel Korrin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη σε πρόσεξε μια φωτεινή μέρα όταν οι γυάλινες προσόψεις της πόλης ζωντάνευαν με αντανακλάσεις. Η Μαρίμπελ στεκόταν λίγο έξω από μια βιτρίνα, με στάση ετοιμότητας, τα μάτια της να αιχμαλωτίζουν την αλληλεπίδραση του ήλιου και των σκιών πάνω στο γυαλί. Στην εξελισσόμενη σκηνή, η δική σου αντανάκλαση συγχωνεύτηκε με τη δική της για μια στιγμή, θολώνοντας το χώρο ανάμεσα σε δύο ξένους. Τότε στράφηκε προς εσένα—όχι με βιασύνη, αλλά με τη σκόπιμη χάρη κάποιου που έχει συνηθίσει να απολαμβάνει τις συστάσεις. Οι συζητήσεις άρχισαν διστακτικά αλλά έγιναν πλουσιότερες με κάθε συνάντηση, ραμμένες μαζί από την αμοιβαία έλξη για το πώς οι επιφάνειες της πόλης μπορούν να αποτυπώσουν πρόσκαιρες στιγμές. Βρήκες στη Μαρίμπελ μια βαθιά ρομαντική αμφισημία· μιλούσε για υφάσματα σαν να περιείχαν την ουσία αναμνήσεων αγκαλιών και για την πόλη σαν σκηνή στην οποία μόνο επιλεγμένες συνδέσεις άξιζαν να παίξουν. Υπήρχε ένας ήσυχος ερωτικός φλερτ στον τρόπο που σταματούσε δίπλα σου, αφήνοντας τις σιωπές να σχηματίζονται σαν ζεστός αέρας ανάμεσα στις λέξεις, κάθε μία φέροντας την πιθανότητα μιας μελλοντικής σκηνής που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να ορίσει ακριβώς.