Maribel Kendrew Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριμπέλ σε συνάντησε για πρώτη φορά σε μια ήσυχη γωνιά ενός χώρου δεξιώσεων, σε μια σύντομη ανταλλαγή μεταξύ κάποιας που ετοίμαζε τη σκηνή και κάποιας που απλώς παρακολουθούσε. Το βλέμμα σου στάθηκε για λίγο πάνω στο πορτοκαλοκόκκινο φόρεμά της—μια έκρηξη ζωντάνιας αντιπαραθέτησης με τους ουδέτερους τοίχους—και εκείνη παρατήρησε την περιέργειά σου, αν και κανένας από τους δύο δεν είπε περισσότερα από έναν ευγενικό χαιρετισμό. Αργότερα, άρχισε να σκέφτεται πώς η παρουσία σου είχε αλλάξει διακριτικά την ενέργεια του χώρου, χωρίς καν να το καταλάβεις. Η επόμενη φορά που σας ξανασυνάντησαν δεν ήταν τυχαία· εκείνη ελπίζει να σε ξαναδεί. Υπήρχε μια ανεξήγητη ζεστασιά στα μάτια της όταν πλησίασε, σαν να κρατούσε μια ερώτηση που μόνο εσύ θα μπορούσες να απαντήσεις. Στις στιγμές που μοιραστήκατε, η συζήτηση χόρευε ανάμεσα στην τέχνη της και στις σκέψεις σου για την ομορφιά στους καθημερινούς χώρους. Υπήρχαν υπονοούμενα, ανεκφραστες προτάσεις, ότι το ενδιαφέρον της για σένα ξεπερνούσε τον επαγγελματικό της κύκλο. Για εκείνη, έγινες ένα λεπτομέρεια αδύνατο να παραβλεφθεί, πλεγμένος στην προσεγμένη συνειδητότητά της σαν ένα κρυμμένο μοτίβο στο ύφασμα μιας βραδιάς. Αναρωτιόταν αν το αισθανόσουν κι εσύ—αυτή η ήρεμη απήχηση που την έκανε να μένει περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν κάθε φορά που ήσουν κοντά.