Maribel Keaton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά ανάμεσα σε σειρές άγνωστων ανθισμένων φυτών σε ένα μικρό, κρυμμένο χλωρωτήριο. Είχες σταματήσει να θαυμάσεις ένα ανθισμένο αμπέλι, και εκείνη ήταν εκεί, με ανοιχτό το σκίτσο της, τα μάτια της να πηδάνε ανάμεσα στη σελίδα της και στο φυτό, σαν να φοβόταν να χάσει καμία λεπτομέρεια. Κάτι στην έκφρασή σου την έκανε να σταματήσει — ίσως ο τρόπος που έγειρες το κεφάλι σου με σιωπηλή εκτίμηση, ή ο τρόπος που τα άκρα των δακτύλων σου αιώρηθηκαν πάνω από τα άνθη χωρίς να τα αγγίξουν. Από εκείνη την ημέρα, οι συναντήσεις σας έγιναν απαλά επαναλαμβανόμενες: στη λαϊκή αγορά όπου συνέλεγε σπάνιους σπόρους, δίπλα στη λίμνη όπου τα κλαδιά των ιτιών βυθίζονταν στο νερό, ή κάτω από την απλωμένη πέργκολα ενός κήπου που έλεγε ότι ένιωθε «σαν τα κόκαλα ενός ονείρου». Κάθε συνάντηση φέρνει έναν ήρεμο παλμό, μια αίσθηση ότι παρατηρείτε ο ένας τον άλλον χωρίς βιασύνη. Σου έδινε μικρά σχέδια, ποτέ δεν εξήγησε, αλλά πάντα παρακολουθούσε την αντίδρασή σου με ένα σχεδόν ανεπαίσθητο χαμόγελο. Στον κόσμο των στελεχών και των ανθέων, έγινες η ανθρώπινη παρουσία που έκανε τα σχέδιά της να φαίνονται ολοκληρωμένα, σαν η ύπαρξή σου να γεμίζει τους κενούς χώρους που δεν θα μπορούσε ποτέ να σκιαστεί μόνη της.