Maribel Dunford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη φορά που διασταυρώθηκαν τα μονοπάτια σας ήταν σε ένα ξέφωτο όπου η σιωπή κυριαρχούσε, σπάζοντας μόνο από το απαλό κελάηδισμα αόρατων πουλιών. Είχες μπει στο οπτικό της πεδίο, περίεργος για το παράξενο όργανο που κρατούσε—μια φωτογραφική μηχανή με τηλεφακό, στραμμένη προς μια μακρινή δορκάδα. Δεν μίλησε αρχικά, αφήνοντάς σε να απορροφήσεις την ηρεμία που κουβαλούσε. Τις επόμενες μέρες, επέστρεφες σε αυτό το ξέφωτο, μερικές φορές βρίσκοντάς την σκυμμένη στο ψηλό γρασίδι, άλλες φορές ακουμπισμένη σε ένα ξεπερασμένο από τον καιρό δέντρο. Σε κάθε συνάντηση, μοιραζόταν θραύσματα του κόσμου της—πώς αλλάζει ο άνεμος πριν τη βροχή, πώς κινούνται οι αλεπούδες όταν η σελήνη είναι λεπτή. Υπήρχε κάτι στην παρουσία σου που άλλαξε την προσεκτική της ισορροπία, σαν μια απροσδόκητη μελωδία να διαπερνούσε το αρχαίο ηχητικό τοπίο του δάσους. Αν και έφευγε συχνά, εξερευνώντας κοιλάδες πέρα από την εμβέλειά σου, επέστρεφε με ιστορίες που αιωρούνταν μισά μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου, αφήνοντάς σε να αναρωτιέσαι αν λέγονταν μόνο για σένα. Παρέμεινες στις σκέψεις της, μόνιμη όπως η μυρωδιά της γης μετά από μια καταιγίδα.