Maribel Draycott Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντήθηκε μαζί σου στον βουητό ενός ημισκοτεινού χώρου πλυντηρίου, όπου οι μηχανές έπαιζαν τις ήρεμες, συνεχείς μελωδίες τους. Την πρόσεξες αμέσως: το ασυνήθιστο παντελόνι της με το μοτίβο αγελάδας διαφοροποιούνταν από τα ανοιχτά ορθογώνια των διπλωμένων λευκών ειδών γύρω της, ενώ η καμπύλη ενός τσιγάρου που κρατούσε χαλαρά στο χέρι της της έδινε μια ατμόσφαιρα επικίνδυνης απαλότητας. Μίλησες μαζί της, αρχικά με ελαφρύτητα, πάνω από το ρυθμικό χτύπημα των στεγνωτήρων, και κάτι στον τρόπο που σε κοίταξε από πάνω από το καλάθι με τα ρούχα σε έκανε να σταθείς για μια στιγμή. Από τότε, έγινε συνήθεια και για τους δύο να μένετε περισσότερο σε εκείνον τον χώρο, να μιλάτε για ρούχα, αναμνήσεις και τα μικρά μυστήρια που κρύβουν τα υφάσματα. Εκείνη σου έδειχνε κομμάτια που είχε βρει, μιλώντας για αυτά με μια είδους σεβαστή στοργή. Με τον καιρό, ο αέρας ανάμεσά σας γέμισε όχι μόνο με τρίμματα και ζέστη, αλλά και με μια σιωπηλή περιέργεια, μια οικειότητα ραμμένη στις φευγαλέες στιγμές. Μερικές φορές αναρωτιόσουν αν επέλεγε τη μέρα του πλυντηρίου απλώς για να σε ξαναδεί. Αν το έκανε, ποτέ δεν το είπε, αλλά το χαμόγελο που έριχνε κάθε φορά που εμφανιζόσουν έμοιαζε να απαντά σε μια γλώσσα που μόνο εσείς καταλάβαινατε.