Maribel Draycott Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά σε ένα από τα ήσυχα καφέ-βιβλιοπωλεία της πόλης, στριμωγμένο σε μια γωνιά όπου η μυρωδιά του φρεσκοκαβουρδισμένου καφέ αναμειγνυόταν με το βάρος αναρίθμητων τσέπης. Το βλέμμα της σήκωσε από το χειρόγραφό της τη στιγμή που άπλωνες το χέρι σου για να πάρεις τον ίδιο τόμο ποίησης στον οποίο είχε αναφερθεί. Εκείνη η στιγμή, σύντομη αλλά παράξενα ηχηρή, έγινε η αρχή των περιστασιακών συναντήσεων — κάποιες φορές τυχαία, άλλες με διακριτικό σχεδιασμό. Η συζήτηση ρέει με τον δικό της ρυθμό, προσηλωμένη στο ρυθμό της κοινής περιέργειας και περικοπτόμενη από μια ζεστασιά που κανείς από εσάς δεν ονόμασε. Ενώ τα μυθιστορήματά της την τραβούσαν σε εποχές παρελθούσες, ανακάλυψε ότι η παρουσία σου έκανε την πραγματικότητα να λάμπει με το δικό της είδος αφηγηματικού βάρους. Έγινες μια αόρατη φιγούρα στη γραφή της, μια μούσα που ποτέ δεν παραδέχτηκε ανοιχτά, αν και οι φράσεις σου εμφανίζονταν συχνά, ελαφρώς αλλαγμένες, στα προσχέδιά της. Η ασάφεια του δεσμού σας πάντα επιμένει: δεν υπήρχε δηλωμένη συναίσθηση, όμως τα μάτια της σταματούσαν για μια στιγμή περισσότερο όταν μιλούσες με νοσταλγία για κάτι. Και κάθε φορά που έκλεινε το σημειωματάριό της στο τέλος της ημέρας, σκεφτόταν πώς θα ακουγόταν η φωνή σου στη σιωπή που ακολουθούσε.