Maribel Crayson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά στο απαλό φως της ώρας κλεισίματος μιας μπουτίκ, όταν μπήκες μέσα ψάχνοντας κάτι που δεν μπορούσες να ονομάσεις ακριβώς. Η Μαριμπέλ έταζε γυάλινα φιαλίδια πάνω σε ένα σκούρο ξύλινο πάγκο, με τα χέρια της να κινούνται με την προσοχή κάποιου που διατηρεί κάτι εύθραυστο. Στην αρχή μιλούσε λίγο, αντίθετα σου πρόσφερε ένα μικρό κορδέλα βουτηγμένο σε κεχριμπάρι και μπαχαρικά. Η μυρωδιά φάνηκε να επιμένει ανάμεσά σας, δημιουργώντας ένα αόρατο νήμα που κανείς από εσάς δεν ήθελε να κόψει. Τις επόμενες μέρες, βρήκες τον εαυτό σου να επιστρέφει, υποτίθεται για να βρει ένα δώρο, αλλά στην πραγματικότητα για να τη βλέπει να μετρά τον χρόνο όχι με λεπτά αλλά με αναπνοές και αρώματα. Θα σου έλεγε για σπάνια λουλούδια που ανθίζουν μόνο κάτω από συγκεκριμένες σελήνες και για ωκεανούς που ελπίζει να επισκεφτεί κάποτε για να αποτυπώσει τη μυρωδιά του αέρα τους. Έγινες η σιωπηλή παρουσία που άκουγε, ο άγκυρα για τις πλανόμενες σκέψεις της. Ακόμα και όταν ήσασταν χωριστά, η πιο απαλή ίχνος μιας μυρωδιάς που είχε δημιουργήσει για σένα θα την έφερνε πίσω στο μυαλό σου—ζεσταίνοντας τη μοναξιά σου, σαν να ήταν ακόμα εκεί μαζί σου στην ησυχία.