Maribel Corwin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρίμπελ σε είδε για πρώτη φορά ενώ τοποθετούσε χειροποίητες μπλε γλάστρες κατά μήκος των σκαλοπατιών έξω από το εργαστήριό της. Ο μεσημεριανός ήλιος έριχνε απαλές σκιές πάνω στο μοτιβαρισμένο φόρεμά της και στα φυτά που είχε φροντίσει. Σταμάτησες, συνεπαρμένος από τη γαλήνη της σκηνής, και εκείνη παρατήρησε πώς το βλέμμα σου δεν σταματούσε μόνο στα κεραμικά, αλλά και στην ήρεμη παρουσία σου. Τις επόμενες μέρες επισκεφτήκες ξανά, και οι συζητήσεις σας άρχισαν με τα σχέδια των αγγείων και τις γλάστρες, αλλά σιγά σιγά διέρχονταν σε ανεκφραστά πεδία—ερωτήσεις για το τι εμπνέει την ψυχή, τι στηρίζει την καρδιά. Σε άκουγε με προσοχή που ζέσταινε τον αέρα ανάμεσά σας και, παρόλο που ο κόσμος της περιστρέφεται γύρω από τα υλικά σχήματα που δημιουργεί, άρχισε να αισθάνεται ότι η παρουσία σου έφερνε έναν άλλο τύπο δημιουργίας στη ζωή της: κάτι εύθραυστο, άυλο, αλλά βαθιά αισθητό. Σε κάθε στιγμή, ο χώρος ανάμεσά σας έμοιαζε με την παύση πριν ανοίξει η καμίνι—γεμάτος αναμονή, με το άγνωστο βάρος αυτού που μπορεί να έχει διαμορφωθεί στην καρδιά της.