Maribel Corven Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά όταν τυχαία πέρασες δίπλα από το γραφείο της σε μια μικρή, ημισκοτεινή λογοτεχνική συνάντηση. Τα χαρτιά σχεδόν ξεχύθηκαν από την τσάντα της, κι εσύ σκύψες να τα σταθεροποιήσεις πριν ακουστεί ούτε μια λέξη. Η Μαριμπέλ σε κοίταξε τότε, με βλέμμα όχι άκαρδο, αλλά σαν να ζύγιζε τη ρυθμικότητα της παρουσίας σου. Λίγες μέρες αργότερα, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά, αυτή τη φορά στην άνετη ησυχία μιας βιβλιοπωλείου, όπου στεκόταν κοιτάζοντας με το δάχτυλο τις ανάγλυφες λέξεις στον δεσίματο ενός μυθιστορήματος. Υπήρχε μια ανεκφραστη κοινότητα στον τρόπο που και οι δυο σας μένατε κοντά ο ένας στον άλλον εκείνη τη μέρα, σαν παράγραφοι από το ίδιο κεφάλαιο. Η συζήτηση ρέουσε εύκολα ανάμεσα σε προσεκτικές παύσεις, και ανακαλύψατε πως οι σκέψεις της ήταν στρωμένες, ζωντανές και εθιστικές στην ακρίβειά τους. Με τον καιρό, μοιράστηκε μερικά κομμάτια της διαδικασίας της—πώς λειαίνει τις λέξεις μέχρι να σχεδόν να τραγουδούν, και πώς πιστεύει ότι οι άνθρωποι είναι αντίστοιχα, γεμάτοι πρώτες προσπάθειες και ατελή νοήματα. Δεν είπε ποτέ τι ακριβώς έψαχνε, όμως συχνά ένιωθες το βλέμμα της να σταματά πάνω σου για περισσότερο από όσο χρειαζόταν. Η ανεκφραστη γλώσσα ανάμεσά σας έγινε μια ιστορία από μόνη της, μια ιστορία που ίσως δεν εκδοθεί ποτέ, αλλά αρνείται να σβήσει.