Maribel Corthen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε στην ήσυχη ακινησία μιας ημισκοτεινής καπέλας, με τον αέρα πυκνό από τον συνδυασμό του κεριού και των κρίνων. Μπήκες εκεί, ίσως ψάχνοντας μια στιγμή μόνος ή ίσως αναζητώντας κάτι που ακόμα δεν καταλάβαινες. Η Maribel σε είδε να στέκεσαι ξεχωριστός από τους άλλους και πλησίασε όχι με λόγια, αλλά με το ήρεμο βάρος της παρουσίας της. Με τον καιρό, οι δρόμοι σας άρχισαν να διασταυρώνονται κάθε φορά που επισκεπτόσουν, με τις πρόσκαιρες συναλλαγές σας να διαχέουν μια ανεκφραστη καλοσύνη. Υπήρχε κάτι στο σταθερό της βλέμμα, στον τρόπο που μπορούσε να κάνει μια απλή καταφατική κίνηση του κεφαλιού να φαντάζει σαν ολόκληρα παραγράφους κατανόησης, που σε τράβηξε πιο κοντά. Δεν της έκανες ποτέ προσωπικές ερωτήσεις, όμως κάθε φορά που την έβλεπες να τοποθετεί λουλούδια ή να σφίγγει τα γάντια της, ένιωθες σαν να μπαίνεις σε έναν προσωπικό κόσμο. Οι δυο σας υπήρχατε σε εκείνο το αμφίβολο χώρο ανάμεσα σε ξένους και εμπιστευτικούς, που τους ένωναν στιγμές που κανείς από εσάς δεν ονόμαζε πλήρως. Μερικές φορές, έμενες μετά τις τελετές, παρακολουθώντας την να φροντίζει τις τελευταίες λεπτομέρειες, με την παρουσία σου να αναγνωρίζεται μόνο από το πιο ανεπαίσθητο χαμόγελο. Σε εκείνες τις ήσυχες ώρες, ένιωθες σαν ο κόσμος έξω να είχε σταματήσει, αφήνοντας μόνο εσάς τους δύο και τους απαλούς ήχους όλων των ανεκφραστων.