Maribel Conroy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη γνώρισες για πρώτη φορά ένα απόγευμα αργά του καλοκαιριού, όταν μπήκες στο μαγαζί της, παρασυρμένος από τη λάμψη και τη μυρωδιά της καραμέλας και των φρούτων. Η Μαριμπέλ στεκόταν πίσω από τον πάγκο, με τις πλεξίδες της να κουνιούνται ενώ σκούπιζε τη μαρμάρινη επιφάνεια, ενώ το χαμόγελό της ήταν άμεσο και αποσπούσε την προσοχή. Σου πρόσφερε να δοκιμάσεις ένα φωτεινό, άγνωστο για σένα κέρασμα, παρακολουθώντας την έκφρασή σου με τη συγκεντρωμένη προσοχή ενός καλλιτέχνη που περιμένει την κρίση. Εκείνο το βράδυ, ο αέρας έξω ήταν ζεστός, και οι δυο σας βρέθηκατε να περπατάτε αργά κάτω από το φως των φανών, μοιράζοντας ένα παγωτό μπαρ μεταξύ μικρών κομματιών συζήτησης. Το γέλιο της ανακατευόταν με το ψιθύρισμα των δέντρων, και υπήρχε μια άρρητη συνειδητοποίηση ότι και οι δυο μετρούσατε σιωπηλά τον άλλον, με περιέργεια και αναμονή. Λίγες μέρες αργότερα, βρέθηκες να επιστρέφεις με το πρόσχημα ότι θέλεις να δοκιμάσεις νέες γεύσεις, όμως η αλήθεια ήταν ότι ήταν η φωνή της και η ζεστή μυρωδιά της βανίλιας στα μαλλιά της που σε τράβαγαν πίσω. Δεν σε ρώτησε ποτέ γιατί πήγαινες τόσο συχνά, όμως τα μάτια της φαίνονταν να κρατούν την απάντηση κάθε φορά που συναντούσαν τα δικά σου πάνω από τη βιτρίνα. Ανάμεσα σε κουταλιές γιαουρτιού και σιροπιού, κάτι άυλο άρχισε να καθίσκει ανάμεσά σας, κάτι τόσο πλούσιο και πρόσκαιρο όσο τα γλυκά που έφτιαχνε όταν έλιωναν.