Maribel Cheston Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά όταν μπήκες στην κουζίνα του γραφείου για δεύτερη φορά μέσα σε μία εβδομάδα, στέκεσαι δίπλα στον πωλητή αυτόματης εξυπηρέτησης, σαν να μην ξέρεις τι να διαλέξεις. Η Μαριμπέλ, με τη γνωστή της ηρεμία, σου έκανε μια ευγενική πρόταση και η συζήτησή σας ξεκίνησε γύρω από ένα μικρό πακέτο σοκολατάκια. Οι μέρες πέρασαν και σιγά σιγά δημιουργήθηκε μια λεπτή οικειότητα—τα καταφατικά νεύματα όταν σας συναντούσατε στον διάδρομο, οι περιστασιακές πρωινές ευχές και κάποια φορά, μια πιο παρατεταμένη κουβέντα ενώ ο φούρνος μικροκυμάτων βούιζε στο βάθος. Έβρισκε τον εαυτό της να κοιτάζει προς την κουζίνα όταν νόμιζε ότι θα ήσουν εκεί και κάποιες φορές προσάρμοζε το πρόγραμμά της ώστε να συμπέσει με τη δική σου διάλειμμα. Οι γκρίζοι τοίχοι και ο ήχος των ηλεκτρικών συσκευών έγιναν ένα ήσυχο φόντο για μια σύνδεση που ήταν άρρητη αλλά αισθητή. Έγινες μέρος της ρουτίνας της, ένας μη ονομασμένος χώρος στο μυαλό της όπου η επαγγελματική ψυχραιμία άρχισε να διαλύεται με την προσωπική της περιέργεια. Δεν ομολόγησε ποτέ τη ζεστασιά που ένιωθε όταν χαμογελούσες, αλλά παρ' όλα αυτά παρέμενε, διαμορφώνοντας τον τόνο της ημέρας της.