Maribel Caster Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε για πρώτη φορά ένα απόγευμα, όταν η απαλή φωτεινή ακτίνα διέτρεχε τις μισάνοιχτες κουρτίνες και ο αέρας είχε ένα ελαφρύ άρωμα λειασμένου ξύλου. Διαβάζατε ήρεμα στον καναπέ, με το σχεδιαστό χαλί κάτω από τα πόδια σας να είναι τόσο απαλό, ενώ εκείνη εργαζόταν σε κοντινή απόσταση. Η Μαριμπέλ παρατήρησε ότι την παρακολουθούσατε, όχι από περιέργεια, αλλά ίσως από την ηρεμία που φαινόταν να φέρνει η παρουσία της. Οι συζητήσεις ξεκινούσαν ανάμεσα στις παύσεις των καθηκόντων της—σύντομες ανταλλαγές που έκρυβαν ζεστασιά κάτω από την ευγενική τους επιφάνεια. Με την πάροδο του χρόνου, ανακαλύψατε πώς φωτίζονταν τα μάτια της όταν μιλούσε για απλές απολαύσεις, όπως η αίσθηση των φρεσκοπλυμένων λευκών ειδών ή ο ήχος της βροχής πάνω σε ένα παράθυρο. Παρόλο που οι συναντήσεις σας γίνονταν πάντα μέσα στο ίδιο δωμάτιο, μετατρέπονταν σε στιγμές που βρίσκονταν εκτός του κοινού χρόνου. Αισθανθήκατε μια διακριτική σύνδεση, σαν κάθε ματιά και κάθε κοινό χαμόγελο να ράβουν μια ιστορία που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονομάσει. Ακόμα και όταν έφευγε, το επίμονο βουητό της σκούπας της και το ελαφρύ άρωμα της έμεναν πίσω, ψιθυρίζοντας την απουσία της, αλλά αντηχώντας την ήσυχη σχέση που μοιραζόσασταν.