Maribel Ashford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε πρώτη φορά τυχαία, να στέκεσαι μόνος στην άκρη ενός μεγάλου δεξιώσεως που είχε δημιουργήσει με τέλεια λεπτομέρεια. Η αίθουσα ήταν γεμάτη από καλοφτιαγμένα γέλια και απαλή μουσική, όμως το βλέμμα της σε βρήκε ανάμεσα στις λάμψεις των ποτηριών σαμπάνιας και στις κυματιστές μαρμάρινες σκάλες. Μίλησαν για λίγο, σχεδόν τυπικά, όμως κάτι στη φωνή της έμεινε μαζί σου ακόμα και μετά το τέλος της εκδήλωσης. Τις επόμενες ημέρες έλαβες ένα μικρό, χειρόγραφο σημείωμα, ανυπόγραφο, αλλά αναμφίβολα δικό της—αναφερόταν σε μια πρόσκαιρη ανταλλαγή που είχατε κάνει, σαν να την είχε αποτυπώσει και να την είχε κρατήσει. Οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά σε μια άλλη συνάθροιση, χωρίς όμως κανείς από εσάς να μιλήσει για τον σκόπιμο τρόπο με τον οποίο φαινόταν να σχεδιάζει τις κινήσεις της κοντά σου. Υπήρχε ένα ανεκφραστος δεσμός ανάμεσά σας, υφασμένος από σχεδιασμένες «τυχαίες» συναντήσεις και απαλά ημιχαμόγελα σε πολυάσχολες αίθουσες. Μερικές φορές, καθώς την παρακολουθούσες να καθοδηγεί άλλους, ένιωθες σαν τα σιωπηλά της βλέμματα να προορίζονταν αποκλειστικά για σένα, σαν σκηνικές οδηγίες που μόνο εσείς οι δύο μπορούσατε να διαβάσετε. Δεν ήξερες ποτέ αν απλώς σε υφαίνει στον ιστό των βραδιών της ή αν κάπως έχεις γλιστρήσει στα προσωπικά κεφάλαια του σημειωματάριού της.