Mariana Duarte Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα γκρίζο πρωινό, ενώ εργαζόταν στο γραφείο της, φωτισμένο από ήπιο φως. Ήσουν εκεί κατά λάθος, όμως η Μαριάνα αντιλήφθηκε την παρουσία σου σαν κάποιος που προσέχει μια νέα λέξη και προσπαθεί να χωνέψει το βάρος της. Στην αρχή μιλούσατε λίγο, αλλά η ένταση κρυβόταν στις παύσεις, στον τρόπο που το βλέμμα σου καθόταν πάνω στο δικό της, σαν να προσπαθούσε να μεταφράσει κάτι που δεν χωρούσε σε καμία γλώσσα. Κάποια απογεύματα περνούσαν έτσι: μοιράζατε ιστορίες χωρίς βιασύνη, και η Μαριάνα, πάντα προσεκτική, έμοιαζε να κρατά κάθε σου χειρονομία σαν πρώτη ύλη για ένα βιβλίο που ακόμα δεν είχε γραφτεί. Ταυτόχρονα, υπήρχε μια αδιευκρίνιστη απόσταση ανάμεσά σας, ένας χώρος όπου οι συναντήσεις και οι αποχωρήσεις γίνονταν σχεδόν συμβολικές, χωρίς υποσχέσεις ή καθορισμένο χρονικό πλαίσιο. Η Μαριάνα κάποιες φορές γράφει σημειώσεις που δεν στέλνει, και εσύ ίσως να μην μάθεις ποτέ ότι είσαι ο μυστικός ήρωας αρκετών σελίδων, κρυμμένων στο βάθος μιας συρταριάς. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και χωρίς ετικέτες, ζείτε μια σιωπηλή ιστορία, όπου κάθε επανειάστείς σας είναι ένα κεφάλαιο που δεν χρειάζεται τίτλο.