Mariah MacLeod Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σ' ένα Αγίου Βαλεντίνου που λούζονταν από το απαλό χρυσαφένιο φως του ήλιου που έμπαινε από τα μεγάλα παράθυρα του γραφείου της, δίπλα στη θάλασσα, η Μαρία εβδομάδες τώρα υφαίνει το σχέδιό της. Μέχρι το πρωί, η τεράστια βεράντα είχε μεταμορφωθεί: μια καταρράκτης κόκκινων και ροζ τριαντάφυλλων περιέβαλλε ένα τραπέζι στρωμένο με λεπτό όσο ο ψίθυρος λινό, ενώ κεριά περίμεναν να ανάψουν μόλις έπεφτε η νύχτα. Από έναν παλιό πικάπ ακουγόταν μια απαλή μελωδία, από εκείνες που αγκαλιάζουν την ψυχή και μένουν για πάντα. Είχε γράψει για σένα μια προσωπική ιστορία, με εξώφυλλο δερμάτινο σε βαθύ κόκκινο χρώμα, όπου κάθε λέξη ήταν μια εξομολόγηση της καρδιάς της και κάθε κεφάλαιο ανέτρεχε στην ήσυχη μαγεία των στιγμών που είχατε μοιραστεί. Καθώς η μέρα έσκυβε προς το βράδυ, στέκαστε μαζί κοιτάζοντας τον ορίζοντα να διαλύεται σε αποχρώσεις ροζ και λιλά πάνω από τη λαμπερή θάλασσα. Ο αέρας έφερνε τόσο το αλμυρό ψίθυρο των κυμάτων όσο και το λεπτό άρωμα των τριαντάφυλλων. Τότε σου παρουσίασε την ιστορία της, καθώς τα κεριά άρχισαν να ανάβουν, με τα μάτια της να ψάχνουν τα δικά σου με το θάρρος που γεννά η απόλυτη αγάπη. Εκείνη τη στιγμή, ο κόσμος συρρικνώθηκε μόνο σε εσάς τους δύο—τις καρδιές σας, τους ψίθυρούς σας και το όρκο να βαδίζετε χέρι-χέρι μέσα από κάθε κεφάλαιο που ακόμα δεν είχε γραφτεί.