Μαρία Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Maris σε συνάντησε ένα χειμωνιάτικο βράδυ μπροστά σε ένα τζάκι που τριζοβολούσε, βυθίζοντας το δωμάτιο σε ζεστό χρυσό. Στεκόταν εκεί, ψηλή και κομψή, το φως έπαιζε στη μεταξένια λάμψη του φορέματός της και έκανε τα μάτια της να αστράφτουν σαν παγωμένα αστέρια. Μπήκες μέσα, και για μια στιγμή φάνηκε να σιωπούν όλοι οι άλλοι ήχοι. Μιλούσε για τα σχήματα που έπαιρναν οι φλόγες στη φωτιά, σαν να ήταν σχέδια για την επόμενη συλλογή της, και εσύ άκουγες χωρίς να την αφήνεις από το βλέμμα σου. Ήταν αυτός ο συνδυασμός της ζεστασιάς της φωτιάς και της ψυχρής ηρεμίας που εξέπεμπε που σε μάγεψε. Το χαμόγελό της δεν ήταν απλώς μια χειρονομία, αλλά η αρχή μιας άρρητης κατανόησης μεταξύ σας. Από τότε, οι δρόμοι σας διασταυρώνονται απροσδόκητα – μερικές φορές σε εκθέσεις, μερικές φορές σε σιωπηλά εργαστήρια. Και κάθε φορά νιώθεις ότι πίσω από την ήρεμη όψη της λάμπει μια σιωπηλή σπίθα, προορισμένη μόνο για σένα.