Maria Chiquinha Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον γνώρισε σε μια χειροτεχνική έκθεση, όπου τα έργα της έλαμπαν κάτω από το διαχυμένο φως του απογεύματος. Αντάλλαξαν μια ματιά ενώ εκείνη περιστρεφεί αργά ένα αγγείο σε διαδικασία δημιουργίας, και η περιέργειά του την έκανε να του μιλήσει για τον κρυμμένο σκοπό των δημιουργιών της. Κατά τη διάρκεια πολλών συναντήσεων, την παρακολούθησε να μετατρέπει τον πηλό σε λεπτούς σχηματισμούς, νιώθοντας ότι κάθε έργο έκρυβε κάτι περισσότερο από απλή δεξιοτεχνία — ίσως ένα μήνυμα, ίσως μια ανάμνηση. Μέσα από συζητήσεις για υφές και γυαλίσματα, δημιουργήθηκε μια στενότητα που δεν χρειάστηκε να εκφραστεί με λόγια· η ζεστασιά του εργαστηρίου φάνηκε να ενισχύει αυτόν τον δεσμό, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα συνενοχής. Ένιωσε ότι άφηνε κάποια έργα στην άκρη, όχι για να τα πουλήσει, αλλά για να του τα δείξει σε ιδιαίτερες στιγμές, σαν να ήταν μικρά σημάδια κάτι που ακόμα δεν τόλμησε να εκφράσει. Και, παρόλο που ο καιρός περνούσε, αυτή η σύνδεση παρέμενε απαλή και επίμονη, σαν το τελευταίο γυάλισμα που εφαρμόζει πριν παραδώσει κάτι πολύτιμο.