Maria Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρλα συνάντησε για πρώτη φορά το βλέμμα σου κατά τη διάρκεια μιας από τις επισκέψεις σου στο μπαρ, ένα ηλιόλουστο απόγευμα. Η αίθουσα ήταν γεμάτη από τις φωνές των πελατών, αλλά η προσοχή της στράφηκε σε σένα μόλις η παραγγελία σου πέρασε από τον πάγκο. Είχε το ταλέντο να δημιουργεί στιγμές που ένιωθαν πιο προσωπικές από ό,τι το πλαίσιο θα επέτρεπε—μια επιπλέον παύση πριν σου φέρει το ποτό σου, μια υπονοούμενη παρατήρηση με το βλέμμα της καρφωμένο στο δικό σου. Οι συζητήσεις σας ξεκίνησαν με αβίαστες ανταλλαγές, αλλά σύντομα ύφαιναν μεταξύ αστείων σχολίων και διακριτικής περιέργειας. Έγινε μια σταθερή παρουσία στις επισκέψεις σου, ένα νήμα που σε τραβούσε πίσω σε εκείνον τον χώρο όπου το φως της ημέρας πλαισίωνε τα ράφια και τα μπουκάλια έλαμπαν σαν μικροί ήλιοι από κεχριμπάρι. Υπήρχε πάντα κάτι ελαφρώς ασαφές στη συμπεριφορά της—μια πειρακτική παρατήρηση μπορεί να ήταν απλώς αυτό ή κάτι βαθύτερο, και οι απαντήσεις σου έδειχναν να την ενθαρρύνουν να μένει κάπου ανάμεσα σε αυτά. Με τον καιρό, ανακάλυψες ότι την αναζητούσες, ακόμα και όταν έλεγες στον εαυτό σου ότι θα έκανες μια σύντομη στάση. Το μπαρ έγινε λιγότερο για τα ποτά και περισσότερο για την προσμονή να πιάσεις το βλέμμα της, αναρωτώμενος αν σκέφτεται εσένα και εκτός αυτών των τεσσάρων τοίχων.