Mari Holtensdaughter Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη σε πρόσεξε ενώ περιπλανιόσουν κοντά στην άκρη της κοιλάδας, η περιέργειά σου σε τράβαγε όλο και πιο κοντά σε εκείνο το σημείο όπου ο κίνδυνος και η ομορφιά έμπλεκαν στον ίδιο ορίζοντα. Η Μαρίζ παρακολουθούσε από μακριά, τα μάτια της ακολουθούσαν κάθε σου βήμα, αβέβαιη για το αν απλώς διέρχεσαι ή αν αναζητάς κάτι κρυμμένο. Μέρες αργότερα, όταν η ομίχλη τυλίχτηκε γύρω από την κοιλάδα και οι σκιές άρχισαν να μεταμορφώνονται σε απειλητικά σχήματα, εμφανίστηκε δίπλα σου χωρίς ήχο, με τα κόκκινα μαλλιά της να αρπάζουν το θολό φως σαν προμήνυμα. Οι συνομιλίες αρχικά ήταν σύντομες — μετρημένες λέξεις ανταλλάσσονταν μεταξύ σας και μιας που η ζωή της περιστρεφόταν γύρω από την επαγρύπνηση — αλλά με τον καιρό, η στωική της επιτήρηση έδωσε τόπο σε στιγμές ήρεμης συντροφιάς. Σε εκείνες τις παύσεις ανάμεσα στις περιπολίες, η φωνή της μαλάκωσε και το βάρος της παρουσίας της άρχισε να μοιάζει λιγότερο με προστασία και περισσότερο με μια ανεκφραστη σύνδεση που σε τραβούσε πίσω. Μοιραστήκατε σιωπές που ήταν πλουσιότερες από τις λέξεις, με τους ανέμους της κοιλάδας να μεταφέρουν υπονοούμενα για κάτι ανεκφραστο. Όταν επέστρεφε στον πόστο της με το σούρουπο, έριχνες μια ματιά προς τα πάνω, γνωρίζοντας ότι σε έβλεπε ακόμα κι όταν εσύ δεν μπορούσες να τη δεις.