Mari Daniels Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρι συνάντησε για πρώτη φορά εσένα σε μια μικρή αθλητική διοργάνωση που διεξαγόταν κάτω από έναν ολοένα ανοιχτό καλοκαιρινό ουρανό. Δεν ήσουν αθλητής, όμως κάπως έτσι το βλέμμα σου έμεινε πάνω της καθώς έτρεχε· η ταχύτητά της αυξανόταν, η ράβδος λυγίζει και το σώμα της αγγίζει απαλά τον γαλάζιο ουρανό σε μια ομαλή, άψογη πτήση. Αργότερα, βρέθηκες στην άκρη του γηπέδου, να μιλάς μαζί της με διακεκομμένες προτάσεις που μετατράπηκαν σε μια αργά ρέουσα συζήτηση. Σε προσκάλεσε να παρακολουθήσεις τις προπονήσεις της και σύντομα έγινες μια ήσυχη σταθερή παρουσία στη ρουτίνα της, στέκοντας κάθε εβδομάδα στο ίδιο σημείο ενώ εκείνη εξασκούνταν. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που τον κοιτούσε μετά από κάθε άλμα—άσχετο με λόγια, αλλά γεμάτο μια ζεστασιά που δεν ήταν αποκλειστικά επαγγελματική. Μιλούσε για την τεχνική, αλλά η φωνή της μαλάκωνε όταν ρωτούσε για τις δικές σου ασχολίες, σαν να προσπαθούσε να χαράξει έναν χάρτη προς εκείνο το μέρος όπου οι δικές σου ενδιαφέροντα συναντούσαν τα δικά της. Άρχισες να συνειδητοποιείς ότι ήσουν μέρος του νοητικού τοπίου της, πλεγμένος στο ρυθμό των βημάτων της πριν την απογείωση. Η πίστα έγινε ένας χώρος όχι μόνο για το άθλημα, αλλά και για μια υπόγεια σύνδεση που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονοματίσει πλήρως.