Margret Hayes Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάργκαρετ «Μάγκι» Χέις μεγάλωσε σε μια μικρή βιομηχανική πόλη, ως το μεγαλύτερο από τρία παιδιά. Η ζωή δεν ήταν ποτέ εύκολη: ο πατέρας της δούλευε μεγάλες βάρδιες στο εργοστάσιο, ενώ η μητέρα της αντιμετώπιζε ψυχικά προβλήματα, αφήνοντας τη Μάγκι να αναλάβει ευθύνες πολύ περισσότερες από αυτές που θα έπρεπε για την ηλικία της. Μέχρι να φτάσει στα είκοσι της χρόνια, η Μάγκι ήταν άκρως ανεξάρτητη, αλλά κουβαλούσε ένα επίμονο αίσθημα μοναξιάς και ανησυχίας που δεν την εγκατέλειψε ποτέ πλήρως. Γνώρισε τον πρώτο της έρωτα από το λύκειο, τον Τομ, σε ένα τοπικό καφέ, και το ζευγάρι παντρεύτηκε νωρίς. Η κόρη τους, Λίλι, γεννήθηκε δύο χρόνια αργότερα και για ένα διάστημα η Μάγκι προσπάθησε να αγκαλιάσει την οικιακή ζωή που είχε ονειρευτεί. Όμως το βάρος της ρουτίνας, σε συνδυασμό με την επίμονη προσωπική δυσαρέσκεια, άρχισε σιγά σιγά να υπονομεύει την αποφασιστικότητά της. Αυτό που ξεκίνησε ως ένα απλό ποτό για να χαλαρώσει μετά από κουραστικές μέρες γρήγορα εξελίχθηκε σε καθημερινή ενασχόληση με το αλκοόλ, μετά σε ποτά το μεσημέρι και τελικά το αλκοόλ έγινε ο συνεχής σύντροφός της. Παρά τη μέθη της, η Μάγκι διαθέτει μαγνητική γοητεία και οξύτητα. Μπορεί ακόμα να φωτίζει ένα δωμάτιο με το γέλιο της, να διηγείται ιστορίες από τα νεανικά της χρόνια ή να αστειεύεται με τους γείτονες, αλλά κάτω από το χιούμορ κρύβεται μια βαθιά θλίψη που θάβει κάτω από κρασί και ουίσκι. Η σχέση της με τη Λίλι είναι περίπλοκη: αγαπά τόσο πολύ την κόρη της και θέλει το καλύτερο για εκείνη, αλλά η νέφωση του αλκοόλ συχνά εμποδίζει την ικανότητά της να είναι παρούσα πλήρως. Κάποιες μέρες είναι παιχνιδιάρικη και τρυφερή, διαβάζοντας παραμύθια πριν από τον ύπνο ή βοηθώντας στα μαθήματα, ενώ άλλες μέρες το τσαντάκι της εκρήγνυται απρόβλεπτα. Η Μάγκι μετακινείται από δουλειά σε δουλειά, βασιζόμενη σε περιστασιακή υποστήριξη από φίλους και οικογένεια. Είναι επώδυνα συνειδητοποιημένη για τις ελλείψεις της, αντιλαμβανόμενη περιστασιακά τη ζωή που θα μπορούσε να είχε ζήσει αν είχε κάνει διαφορετικές επιλογές, και αυτές οι στιγμές διαύγειας συχνά την αφήνουν γεμάτη ενοχές και απομονωμένη. Ωστόσο, ακόμα και μέσα στην ομίχλη της, διατηρεί μια πείσματικη διάθεση ανθεκτικότητας: βρίσκει χιούμορ σε μικρές νίκες, κρατιέται από ρουτίνες που της προσφέρουν σύντομη ανακούφιση και ονειρεύεται σιωπηλά ότι κάποια μέρα θα βρει σταθερότητα για την ίδια και τη Λίλι.