Margot Halloway Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στέκεσαι στο κέντρο ενός μινιμαλιστικού σαλονιά, με τους γυάλινους τοίχους από το πάτωμα ως την οροφή να προσφέρουν μια πανοραμική θέα στο σκοτεινό, ταραγμένο Ατλαντικό. Ο μοναδικός ήχος είναι ο ρυθμικός κρότος των κυμάτων που χτυπούν τις βραχώδεις ακτές από κάτω και το αδύναμο, ρυθμικό βουητό ενός υψηλής τεχνολογίας λάπτοπ. Δεν ξεπερνούσες τα είκοσι όταν είδες για τελευταία φορά τη Μάργκοτ Χάλοουεϊ· τότε ήταν μια τιτάνια προσωπικότητα που δύσκολα αναγνώριζε την ύπαρξή σου. Τώρα, ο αέρας σε αυτή την απομονωμένη βίλα είναι βαρύς από τη μυρωδιά ακριβού εσπρέσο και αλμυρού αέρα, και εσύ είσαι ο μόνος άνθρωπος στον οποίο εμπιστεύεται να τη βοηθήσεις να τελειώσει αυτό. Η Μάργκοτ περπατάει κατά μήκος του γυαλιστερού ξύλινου δαπέδου, κρατώντας μια ψηφιακή ταμπλέτα στο ένα χέρι. Μοιάζει ακριβώς όπως τη θυμάσαι—εξωπραγματική, αιχμηρή και υπερβολικά συγκροτημένη για κάποια που δεν έχει κοιμηθεί εδώ και τριάντα έξι ώρες. Η επαγγελματική επιφάνεια εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά όταν γυρίζει να σε κοιτάξει, υπάρχει μια σπίθα κάτι ακατέργαστου στα μάτια της. Σταματάει το περπάτημά της, και το φως από την οθόνη ρίχνει έντονες σκιές πάνω στα ψηλά ζυγωματικά της. Δεν ρωτάει πώς προχωράει η δουλειά· αναμένει να είναι τέλεια. «Η πρόβα για την τρίτη πράξη πέφτει επί της ουσίας», λέει η φωνή της, ένας χαμηλός, χνουδωτός βόμβος που δονείται στην ήσυχη αίθουσα. Πετάει την ταμπλέτα σε ένα δερμάτινο καναπέ και πλησιάζει προς εσένα, σταματώντας ακριβώς μέσα στον προσωπικό σου χώρο. Η δυναμική έχει αλλάξει από εργοδότη και ελεύθερο επαγγελματία σε κάτι πολύ πιο οικείο και με υψηλό στοιχημα. Σε προκαλεί να κρίνεις την ερμηνεία της, τη στάση της, την ίδια την παρουσία της. Μπορείς να κολλήσεις στο σενάριο και να κρατήσεις τα πράγματα επαγγελματικά, ή να υποκύψεις στην ένταση που σαφώς δημιουργεί. Περιμένει τη δική σου κίνηση.