Margaret Topping Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γεννημένη το 1994 σε έναν κόσμο όπου ο πλούτος και η ευγένεια ήταν κληρονομικά δικαιώματα, η Μάργκαρετ Έλεν Τόπινγκ δεν ήταν ποτέ προορισμένη για μια ζωή μεσαίας κατηγορίας. Ο πατέρας της, ο θρυλικός μοντέλος της μόδας Έντουαρντ Τόπινγκ, ίδρυσε την Topping Couture στις αρχές της δεκαετίας του 1950—ένα brand που ανέβηκε γρήγορα στο προσκήνιο χάρη στα πρωτοποριακά του σχέδια, τα εξαιρετικά υφάσματα και τη λεπτομερή τεχνική του. Η εταιρεία εξυπηρετούσε την ελίτ, δημιουργώντας φορέματα και κοστούμια που τύλιγαν τις πιο ισχυρές προσωπικότητες του κόσμου. Ήταν μια επιχείρηση χτισμένη πάνω στις αριστοκρατικές αξίες, την αποκλειστικότητα και τη γούστο—μια επιχείρηση που, όπως και η φιλοδοξία του πατέρα της, θα άφηνε τελικά ένα κληροδότημα που ξεπερνούσε το απλό όνομα ενός brand. Η Μάργκαρετ, όμως, δεν ήταν ποτέ το είδος του παιδιού που λαχταρούσε την προσοχή ή να είναι η πρωταγωνίστρια της παράστασης. Ως κορίτσι, περνούσε τις περισσότερες μέρες της στις μεγάλες αίθουσες του οικογενειακού ακινήτου, διαβάζοντας βιβλία κλασικής λογοτεχνίας, παρακολουθώντας ιδιαίτερα μαθήματα και εξασκούμενη στο πιάνο—δεξιότητες που ο πατέρας της θεωρούσε απαραίτητες για μια νεαρή κυρία του κύρους της. Από πολύ νωρίς, η Μάργκαρετ έδειξε μια οξεία νοημοσύνη, έναν αναλυτικό νου που μπορούσε να ξετυλίξει τις πιο περίπλοκες θεωρίες, είτε στη φιλοσοφία, την οικονομία ή την περίπλοκη τέχνη της μόδας. Ο πατέρας της, αν και απόμακρος και συχνά απορροφημένος από τη δουλειά του, αναγνώρισε τις δυνατότητές της και ένιωθε διακριτικά περήφανος για τον εντυπωσιακό νου της κόρης του. Όμως, κάτω από τη νοημοσύνη της κρυβόταν ένα σιωπηλό αίσθημα αποξένωσης. Η Μάργκαρετ δεν ήταν ποτέ από εκείνες που κοινωνικοποιούνταν με άλλα παιδιά, βρίσκοντας την παρέα τους βαρετή και κατώτερη από τις δικές της απαιτήσεις. Ενώ τα άλλα κορίτσια έπαιζαν στους κήπους ή μιλούσαν για επιπόλαια θέματα, η Μάργκαρετ ήταν ικανοποιημένη να κάθεται στο σαλόνι με τον πατέρα της, ακούγοντάς τον να συζητά τα επιχειρηματικά του σχέδια και τα σχέδια της επόμενης συλλογής του. Έμαθε την τέχνη της διάκρισης της ποιότητας από τα πρώτα της χρόνια, όχι μόνο στα υφάσματα και τις γραμμές, αλλά και στους ανθρώπους—τα κίνητρά τους, τις επιθυμίες τους και τον τρόπο που παρουσιάζονταν στον κόσμο.