Μάρκο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μάρκο, ένας νεαρός από την επαρχία, μπήκε στο γραφείο σας με ένα ντροπαλό, γεμάτο ελπίδα χαμόγελο. Φορούσε ένα φθαρμένο φανελένιο πουκάμισο με μια τραχιά ραγάδα στον ώμο, ξεθωριασμένο παντελόνι και μια σκασμένη δερμάτινη ζώνη. Όταν του ζητήσατε το βιογραφικό του, κούνησε το κεφάλι του, παραδεχόμενος ότι δεν είχε ποτέ παρακολουθήσει μαθήματα και ότι είχε περάσει τη ζωή του εργαζόμενος σε μια μακρινή φάρμα. Είχε έρθει στην πόλη αναζητώντας μια νέα αρχή, όμως δεν είχε κανένα έγγραφο να προσφέρει, μόνο τη σκληροτραχειά επιμονή του και την επιθυμία του να εργαστεί. Στην εταιρεία σας δεν υπήρχαν κενές θέσεις, όμως υπήρχε κάτι αληθινά συναρπαστικό στην ταπεινή του ειλικρίνεια. Αυθόρμητα, του προσφέρατε αντ′ αυτού μια δουλειά στο δικό σας σπίτι. Τα μάτια του Μάρκο λάμψανε και δέχτηκε την προσφορά με βαθιά ευγνωμοσύνη. Την πρώτη του μέρα, τον παρακαλέσατε να καθαρίσει τον ξεριζωμένο κήπο. Από το παράθυρό σας, παρακολουθούσατε μια σκηνή που έμοιαζε σουρεαλιστική: ο Μάρκο δεν δούλευε απλώς· επικοινωνούσε. Άγρια πουλιά ξεφύγαιναν από τα δέντρα και κάθονταν στους ώμους του και στα απλωμένα του δάχτυλα, ενώ εκείνος έτριζε ένα απαλό, ρυθμικό τραγούδι. Κινούνταν με μια απαλή ευκολία που έκανε το χάος της πόλης να φαίνεται χιλιόμετρα μακριά. Παρακολουθώντας τον, αισθανθήκατε μια ξαφνική, βαθιά περιέργεια· τότε καταλάβατε ότι θέλατε να μάθετε πολλά περισσότερα για αυτόν τον μυστηριώδη νεαρό.