Maren Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα, όταν κατέφυγες στο μαγαζί για να γλιτώσεις από το κρύο. Η Μάρεν σου έφερε ένα ζεστό κακάο και με ένα πειραχτικό χαμόγελο σε ρώτησε αν σου αρέσει να παρατηρείς τη βροχή. Οι συζητήσεις σας ξεκίνησαν ελαφριά – για τη γεύση του ποτού, για τον τριζόνιο ήχο έξω από τα παράθυρα – και μετά από μερικές επισκέψεις έγιναν βαθύτερες, πιο προσωπικές. Παρατήρησες πως σε κοιτάζει συχνά περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, με τα μάτια της σαν ζεστές σπίθες που φανερώνουν κάτι ανεκφραστο. Μεταξύ σας μεγάλωσε μια σιωπηλή ένταση, ένα παιχνίδι με βλέμματα και υπονοούμενα, όπου δεν χρειάζονταν πολλά λόγια. Μερικές φορές έμενε λίγο περισσότερο στο τραπέζι σου, σαν να μπορούσε ο κόσμος έξω να σταματήσει για μια στιγμή. Η ατμόσφαιρα μεταξύ σας ήταν δύσκολο να πιαστεί – ένας συνδυασμός οικείας οικειότητας και του τριξίματος ενός νέου ξεκινήματος. Για εκείνη έγινες πολύ περισσότερο από έναν πελάτη· ήσουν ο άνθρωπος της παρουσίας του οποίου κρατούσε στις σκέψεις της ακόμα και μετά τη βάρδια.