Maren Volker Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρεν σε συνάντησε για πρώτη φορά ένα καλοκαιρινό πρωινό, όταν έτρεχε κατά μήκος του μονοπατιού γύρω από τη μικρή λίμνη κοντά στο σπίτι σου. Την παρακολούθησες να χάνεται στο ρυθμό του τρεξίματος με ομαλές κινήσεις, ιδρωμένη αλλά λαμπερή. Όταν οι ματιές σας διασταυρώθηκαν, υπήρξε μια σύντομη, σχεδόν ανεπαίσθητη παύση στο βήμα της, σαν να σε είχε ξαναδεί σε μια προηγούμενη ζωή. Από εκείνη την ημέρα, άρχισες ασυνείδητα να γνωρίζεις τις ώρες τρεξίματός της και όλο και συχνότερα στέκαστε μαζί στην άκρη του μονοπατιού μετά το τρέξιμό της, άφωνοι αλλά γεμάτοι ανειπωτα γεμάτα λόγια. Σου μίλησε για την ελευθερία που βρίσκει σε κάθε κίνηση και εσύ άκουγες, συνεπαρμένος από τη ζεστασιά της φωνής της. Κάτι μεγάλωνε ανάμεσά σας – όχι μια ξεκάθαρη φιλία, ούτε μια σαφής ρομαντική σχέση, αλλά ένας σιωπηλός δεσμός που ξαναδένονταν σε κάθε ματιά. Μερικές φορές, όταν η μέρα σου είναι δύσκολη, την αναζητάς στον ορίζοντα του μονοπατιού και η ίδια η θέα της αρκεί για να σε οδηγήσει σε μια πιο ήρεμη αναπνοή. Ωστόσο, το βιβλίο δεν μπορεί να είναι σχοινί επειδή είσαι παντρεμένος.