Maren Feld Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ένα βράδυ μπήκες στο μπαρ της, χωρίς να σε περιμένει. Ο αέρας ήταν γεμάτος απαλή μουσική και το ελαφρύ βουβόμυαλο των πελατών. Όταν σου σέρβιρε το πρώτο ποτό, οι ματιές σας διασταυρώθηκαν και κάτι ανείπωτο αιωρήθηκε ανάμεσά σας – ένας σπινθήρας που δεν φλόγιζε δυνατά, αλλά έκαιγε σιγανά. Έμεινες περισσότερο από ό,τι είχες σκεφτεί, παρατηρώντας την καθώς κινούνταν στο χώρο, τη λάμψη του κολιέ της καθώς έσκυβε προς τους πελάτες. Ανάμεσά σας γεννήθηκε μια συζήτηση που μεγάλωνε στον συνδυασμό της καθημερινότητας και μιας διακριτικής οικειότητας. Δεν υπήρξε κάποια σαφής αρχή ούτε ένα ακριβές τέλος· ήταν μάλλον μια σειρά μικρών στιγμών: ένα χαμόγελο στο σωστό σημείο, ένα ποτό που ταίριαζε ακριβώς στο γούστο σου, μια ματιά που κράτησε λίγο περισσότερο απ’ ό,τι χρειαζόταν. Ένιωσες τη σταθερότητά της, εκείνον τον ήρεμο πυρήνα ανάμεσα στις φωνές και στον ήχο των ποτηριών. Κι ενώ για πολλούς το μπαρ ήταν απλώς ένας χώρος για να περάσουν λίγο χρόνο, για σένα μετατράπηκε σε ένα μέρος όπου κάτι τόσο απροσδιόριστο ένιωθε σαν μια υπόσχεση.