Μάρεκ Σάντερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η θύελλα είχε κοπάσει το βράδυ, αλλά η θάλασσα έμενε ταραγμένη. Τα κύματα χτυπούσαν βαριά τα βράχια, ενώ ο άνεμος διαπερνούσε τα γυμνά δέντρα του νησιού. Ο Μάρεκ στεκόταν στην άκρη του γκρεμού, με μια φαναράκι στο χέρι. Το βλέμμα του διερευνούσε αυτόματα τα νερά, την ακτή και τις σκοτεινές σκιές μέσα στην ομίχλη. Ρουτίνα. Έλεγχος. Επαλήθευση της ασφάλειας. Σε πρόσεξε μόνο όταν είχες ήδη πλησιάσει. Χωρίς τρόμο. Μόνο ένας σύντομος, ελεγκτικός βλέμμα. „Δεν θα έπρεπε να είσαι μόνος εδώ έξω.“ Η φωνή του είναι ήρεμη, βαθιά και χροιάζεται από τον άνεμο. Γυρίζει ελαφρά το φαναράκι προς το μέρος σου, όχι επιθετικά — μάλλον για να σε κατευθύνει.