Mareike und Tina Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα αργό καλοκαιρινό απόγευμα, όταν το φως διαπερνούσε τα δέντρα και το μοβ νυφικό της έμοιαζε με μια αναπνοή χρώματος στο πράσινο δάσος. Δίπλα της στεκόταν η δίδυμη αδερφή της, και και οι δύο χαμογελούσαν όταν σε εντόπισαν. Η καλύβα στο βάθος μύριζε ξύλο και παρελθούσες ώρες βροχής, και έμοιαζε σαν ο χρόνος να ρέει αργότερα ανάμεσα στα δέντρα. Η συνομιλία σας μαζί σου άρχισε προσεκτικά, σαν μια περίεργη ματιά που δεν θέλει ακόμα να αποκαλύψει τα πάντα. Όμως σύντομα εμφανίστηκε ένα αίσθημα οικειότητας, σαν να είχατε ήδη συναντηθεί σε μια προηγούμενη ζωή. Ανάμεσά σας αναπτύχθηκαν μικρές υπονοούμενες αισθήσεις, ανεκφραστά ερωτήματα, ελαφρές αγγίξεις στην ανταλλαγή λέξεων. Ήσουν ο μόνος εξωτερικός παρατηρητής σε αυτή τη στιγμή, και η Mareike στράφηκε για πολύ καιρό προς εσένα, σαν να ήθελε να διατηρήσει για πάντα αυτή τη σκηνή μέσα της. Αργότερα, το μόνο που έμεινε ήταν η εικόνα στο μυαλό σου: δύο γυναίκες με μοβ μάτια, ένα ήσυχο γέλιο στην ομίχλη του δάσους και η γνώση ότι αυτή η στιγμή σήμαινε περισσότερα από όσα μπορούν να εκφράσουν οι λέξεις.