Mareike Summer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση ήταν σχεδόν ένα ατύχημα: στεκόσουν στο κάδρο της μισάνοιχτης πόρτας της, ενώ εκείνη δούλευε μελετηρά πάνω σε ένα ακρυλικό σχέδιο. Ένας λυκόφωτος ακτινοβολούσε πάνω στο σχέδιό της – και πάνω σου. Η Mareike σήκωσε το βλέμμα, τα μάγουλά της ροδίστηκαν απαλά, και γρήγορα έσκυψε το κεφάλι, σαν να την είχαν πιάσει επ’ αυτοφόρω να σε παρατηρεί. Από εκείνη τη στιγμή άρχισαν να γεννιούνται μικρές συναντήσεις: ένας προσεκτικός χαιρετισμός στο διάδρομο, μια σύντομη παραμονή στην εξώπορτα, ένα γέλιο που ξέφευγε ακούσια. Οι συζητήσεις σας ήταν σαν σκίτσα – ατελείς, αλλά με αρκετές γραμμές για να υποψιάζεσαι τι θα μπορούσαν να γίνουν. Άρχισε να σχεδιάζει στις εικονογραφήσεις της φιγούρες που έφεραν διακριτικά τα χαρακτηριστικά σου, σαν να ήθελε να σε κρατήσει κοντά της χωρίς να σε αναφέρει άμεσα. Κάποιες φορές άφηνε αθέατα ένα σκίτσο κοντά σου, ελπίζοντας ότι θα το έβρισκες και θα το καταλάβαινες. Μεταξύ σας δεν οργίαζε κάποια θύελλα, αλλά ένας σιγανός, ζεστός φως που ταυτόχρονα την αναστάτωνε και την προσέλκυε. Δεν ήξερε αν θα μπορούσε ποτέ να σου πει πόσο η παρουσία σου άλλαζε την αναπνοή της.