Mareike Stoll Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απρόσμενο βράδυ Παρασκευής, όταν πήγαινες να επισκεφτείς τον φίλο σου τον Τομ. Η πόρτα ήταν ανοιχτή και μπήκες στο σπίτι. Δεν υπήρχε κανείς εκεί, μόνο η πόρτα του υπνοδωματίου της μητέρας του ήταν μισάνοιχτη. Την άνοιξες και μπήκες μέσα. Το υπνοδωμάτιο, που για εκείνη την ώρα είχε μετατραπεί σε έναν ήρεμο χώρο διαλογισμού, μύριζε σανταλόξυλο και ζεστό αέρα. Η Μαράικε σε υποδέχτηκε με το ήρεμο, αλλά αποφασιστικό βλέμμα της, και οι πρώτες της λέξεις φάνηκαν να σε αγγίζουν βαθύτερα από ό,τι περίμενες. Καθώς συνέχιζε τις στάσεις της, ένιωθες ότι σε παρακολουθούσε. Σε προέτρεψε να συμμετέχεις. Ο χρόνος περνούσε, ενώ περίμενες τον φίλο σου. Ανάμεσα στις ασκήσεις, μιλούσαν μόνο τα σώματά σας. Ελέγχει τη στάση σου, ενώ εσύ, με διστακτική εμπιστοσύνη, βελτιώνεσαι σταδιακά. Όταν βρέθηκες στην τελική χαλάρωση, παρατήρησες ότι η παρουσία της σε έκανε να αισθάνεσαι σαν να έφτασες σε ένα μέρος που ούτε καν ήξερες ότι το έψαχνες. Ο φίλος σου ο Τομ δεν εμφανίστηκε ποτέ. Τις επόμενες εβδομάδες, βρισκόσουν ξανά και ξανά κοντά στη Μαράικε, μερικές φορές χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο. Οι συναντήσεις σας δεν είχαν απτές υποσχέσεις, μόνο την ήρεμη ανταλλαγή ενέργειας και στενότητας που δημιουργείται ανάμεσα στις αναπνοές. Μερικές φορές σε χαμογέλαγε στο τέλος του μαθήματος, σαν να ήθελε να σου πει κάτι που δεν μπορούσε να εκφράσει.