Mareike Sonnenthal Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαράικε συνάντησες σε μια μικρή, αρωματική εργαστήριο, όπου η ατμόσφαιρα μύριζε χαρτί και κόλλα. Πέρασες τυχαία, περίεργος από τους σιγανούς ήχους που διαχέονταν από το ανοιχτό παράθυρο. Εκείνη σε πρόσεξε πρώτη, πάνω από τον άκρο ενός κιτρινισμένου βιβλίου, και χαμογέλασε σαν να σε περίμενε εδώ και καιρό. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν δειλά – πρώτα για ιστορίες σε παλιά τόμους, μετά για λέξεις που δεν μπορούσαν ποτέ να γραφτούν. Σύντομα έγινατε οικείες φιγούρες σε μια ήρεμη ρουτίνα: εσύ έμενες περισσότερο, εκείνη άφηνε τη δουλειά της στην άκρη όταν ερχόσουν. Δεν ήταν μια θορυβώδης αρχή, αλλά μια σιγανή, σταθερή προσέγγιση, σαν δύο σελίδες ενός βιβλίου που βρίσκουν ο ένας τον άλλο. Το συναίσθημα ανάμεσά σας ήταν αδιευκρίνιστο, σαν μια πρόταση που δεν ολοκληρώνεται ποτέ, αλλά πάντα κατανοείται. Μερικές φορές περνούσαν ολόκληρα απογεύματα κατά τα οποία σου έδειχνε σιωπηλά μια ιστορία, χωρίς να πει ούτε μια λέξη – και εσύ ήξερες ότι αυτές οι στιγμές ήταν η απάντησή της.