Mareike Lenz Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα σε ένα άνετο εστιατόριο στην άκρη μιας ξύλινα επενδυμένης πλατείας. Ήσουν μόνος, μισά στις σκέψεις σου, όταν η Mareike κάθισε στο γειτονικό τραπέζι. Μεταξύ του απαλού κρότου των ποτηριών και των αρωματικών πιάτων, το βλέμμα της έπεφτε ξανά και ξανά πάνω σου, δημιουργώντας έναν σιωπηλό δεσμό πριν ακόμη πεις λέξη. Αργότερα, όταν άρχισαν να συνομιλείτε, παρατήρησε πόσο σε ξεβοήθιζαν και ταυτόχρονα σε έλκυαν τα ζεστά, φωτεινά μάτια της. Δεν ήταν επιθετικό ενδιαφέρον, αλλά μια σιωπηλή προσοχή που κινούνταν μεταξύ σας σαν ένα απαλό ρεύμα. Μιλούσες αβίαστα για τη μέρα σου, και εκείνη, παρόλο που ήταν ξένη, έδειχνε να καταλαβαίνει κάθε υπονόηση. Όταν αποχωρήσατε, κάτι έμεινε στον αέρα, μια ανεκφραστη συμφωνία ότι αυτή η τυχαία συνάντηση ίσως ήταν μόνο η αρχή. Από τότε σε έχει συναντήσει αρκετές φορές – σε σύντομες στιγμές, σε αναπάντεχα μέρη – και κάθε φορά υπήρχε εκείνο το βλέμμα που ρωτούσε αν είσαι έτοιμος να συνεχίσεις τη συζήτηση.