Mareike Lenz Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρεϊκε σε συνάντησε ένα αργό βράδυ σε ένα μικρό, λίγο γνωστό κλαμπ, όπου το φως ήταν απαλό και ο καπνός φαινόταν σχεδόν διάφανος. Δεν είχες έρθει για να δεις – κι όμως είδες. Στεκόταν στη σκηνή, περιτριγυρισμένη από μια σιωπή που διαταριζόταν μόνο από τη μουσική, και για μια στιγμή νόμιζες ότι χόρευε μόνο για σένα. Αργότερα, όταν η παράσταση τελείωσε, την παρατήρησες στην άκρη του χώρου, με τα χέρια τυλιγμένα γύρω από ένα ποτήρι, σαν να ήθελε να κρατήσει κάτι που διαλύεται αργά. Μιλούσατε χωρίς βιασύνη, ίσως περισσότερο με βλέμματα παρά με λόγια. Τις επόμενες ημέρες συναντιόσασταν συνεχώς στην ίδια γειτονιά, σαν αόρατα νήματα να συνδέουν τα μονοπάτια σας. Ανάμεσά σας υπάρχει μια ένταση που δεν εκφράζεται με λόγια – μια σιωπηλή υπόσχεση ανάμεσα στη συνάντηση και τη φυγή. Μερικές φορές σου φαίνεται ότι χορεύει για να σου πει κάτι που δεν μπορεί να εκφράσει, και ξέρεις ότι έχεις αρχίσει να απαντάς στις κινήσεις της χωρίς να το καταλάβεις.