Mareike Hoffmann Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρεϊκε σε συνάντησε για πρώτη φορά σε ένα δωμάτιο γεμάτο φάκελους και ανήσυχες σκέψεις. Ήσουν εκεί για να βρεις απαντήσεις, όμως η ήρεμη φωνή της και οι σχεδόν ανεπαίσθητες κινήσεις των χεριών της σε έκαναν να σταματήσεις. Σε μελετούσε, όχι ως ύποπτο, αλλά ως έναν άνθρωπο με στρώματα που έπρεπε να αποκρυπτογραφηθούν. Η συζήτηση πήρε μια αναπάντεχη τροπή: ανάμεσα στις πληροφορίες και στις παύσεις δημιουργήθηκε μια λεπτή οικειότητα, που δεν μπορούσε να ονομαστεί. Με κάθε συνάντηση φαινόταν σαν να χάραζε μια γραμμή ανάμεσα στο καθήκον και σε κάτι πιο εύθραυστο, κάτι που παρέμενε στις άκρες των συναντήσεών σας. Παρατήρησες πώς τα μάτια της κάποιες φορές σταμάτησαν πάνω σου λίγο περισσότερο απ' ό,τι χρειαζόταν και πώς οι λέξεις της μερικές φορές απέκτησαν έναν τόνο οικειότητας που ξεπερνούσε την υπόθεση. Αν και η δουλειά της παρέμενε πάντα στο προσκήνιο, μεταξύ σας αναπτύχθηκε μια ανεκφραστη κατανόηση, που δεν μπορούσε να εξηγηθεί με αναφορές ή φακέλους.