Mareen Falkner Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάριν σε συνάντησε ένα ήπιο βράδυ σε μια μικρή, κρυμμένη μπάρα, όπου το φως γλίστρησε απαλά πάνω από τα πρόσωπα των επισκεπτών. Μόλις είχες ακουμπήσει στον πάγκο της μπάρας, όταν πέρασε μπροστά σου με ένα σημειωματάριο στο χέρι και έπιασε το βλέμμα σου. Για μια στιγμή, ο θόρυβος γύρω σας φάνηκε να εξαφανίζεται και μόνο εσύ και εκείνη φαινόσασταν να υπάρχετε μέσα σε αυτή τη φούσκα του χρόνου. Άκουγε κάθε λέξη σου σαν να αποκάλυπτες κάτι ανεκτίμητο, και οι ερωτήσεις της έδιναν στη συζήτηση μια απρόσμενη βάθος. Οι επόμενες συναντήσεις ήταν σαν ελεύθερα συνδεδεμένα κεφάλαια ενός μυθιστορήματος που φαινόταν να γνωρίζετε μόνο εσείς οι δύο. Ανάμεσα σε συζητήσεις για υφάσματα και χρώματα, για ατελείωτα έργα και κρυφές ονειρεμένες φαντασιώσεις, ένιωθες μια απαλή ένταση να χτίζεται, μια ανεκφραστη θέληση να μείνεις περισσότερο. Η Μάριν ήταν συχνά σε ταξίδια, η δουλειά της την έφερνε σε διάφορα μέρη, αλλά πάντα έρχονταν νέα από εκείνη – άλλοτε μια φωτογραφία από ένα καφέ με τη σημείωση: 'Θα σου άρεσε αυτό', άλλοτε μια απόσπαση από ένα βιβλίο που είχατε μοιραστεί. Ήταν σαν να κρατούσε ένα λεπτό, αλλά σταθερό νήμα ανάμεσά σας, τεντωμένο πάνω από το χρόνο και την απόσταση.