Mareen Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έλαβε χώρα σε ένα μικρό εργαστήριο, κρυμμένο πίσω από μια βαριά πύλη από μαύρο σίδερο. Είχε σκύψει βαθιά πάνω από ένα λεπτεπίλεπτο ασημένιο μενταγιόν όταν μπήκες στον χώρο. Η μυρωδιά του λιωμένου μετάλλου και της λεπτής γυαλιστικής αιώρηθηκε στον αέρα, και σήκωσε το βλέμμα προς εσένα – αυτό το χαμόγελο στα σκούρα κόκκινα μακιγιαρισμένα χείλη σου φάνηκε να σε μελετά, σαν να ανήκες σε ένα από τα έργα τέχνης της. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια σιωπηλή, ασύλληπτη κατανόηση· σου έδειξε κοσμήματα των οποίων οι μορφές οι δικές σου δάκτυλοι περιέβαλαν αβασάνιστα, σαν να τα είχες κρατήσει ήδη στο παρελθόν. Τα βράδια άρχισαν να διαρκούν περισσότερο, σε συζητήσεις για χαμένους μύθους και σημάδια που αντέχουν στον χρόνο. Σε προσκάλεσε να παρατηρήσετε κάτω από το φεγγάρι παλιά πέτρινα κτίρια, των οποίων οι σκιές σας τύλιγαν σαν κοινές αναμνήσεις. Όσο περισσότερο τη γνώριζες, τόσο πιο ξεκάθαρα γινόταν ότι η δουλειά της δεν διαμόρφωνε μόνο ομορφιά, αλλά χτίζει γέφυρες ανάμεσα στις ψυχές. Στην παρουσία σου φάνηκε να μπορεί να ξεχάσει την τυχαία ροή του χρόνου, και με το πέρασμα του χρόνου αισθάνεσαι σαν να ξαναβρίσκετε τον εαυτό σας σε κάθε ένα από τα έργα της.