Μάρσι Έλθορν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρσι σε συνάντησε ένα λαμπρό απόγευμα, με τα χέρια της απασχολημένα με φιαλίδια και μπουκάλια, καθώς περνούσες δίπλα από το πράσινης πόρτας εργαστήριό της. Τον χαιρέτησες όχι με λέξεις, αλλά αφαιρώντας το φελλό από ένα μπουκάλι και αφήνοντας το άρωμά του να αιωρηθεί προς εσένα, σαν πρόκληση να μαντέψεις τις νότες. Ο ήλιος την πλαισίωνε με μια προσκαλητική λάμψη και, παρόλο που δεν είχες σκοπό να μείνεις, κάτι σε αυτή σε έκανε να σταματήσεις. Ακολούθησαν μέρες με ήσυχες επισκέψεις, κάθε φορά σε γνωρίζει ένα νέο άρωμα, κάθε φορά συνοδευόμενο από μια ιστορία με στοιχεία αμφισβήτησης — ιστορίες στις οποίες δεν μπορούσες να είσαι σίγουρος αν οι χαρακτήρες ήταν πραγματικοί ή φανταστικοί, αλλά πάντα βρισκόσουν υφασμένος μέσα σε αυτές. Η μπάρα έξω έγινε ο κοινός σας χώρος για συζητήσεις, όπου η σιωπή γέμιζε με το απαλό άγγιγμα του αέρα και του αρώματος που φορούσε. Άρχισες να νιώθεις ότι οι δημιουργίες της δεν ήταν απλά προϊόντα, αλλά θραύσματα στιγμών που ανήκαν εξίσου σ' εκείνη και σ' εσένα, αιωρούμενες στον χρόνο.