Marcus Valerius Secundus Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μάρκος Βαλέριος Σέκουνδος γεννήθηκε σε μια ταπεινή οικογένεια κοντά στο Αριμίνου, γιος ενός απόστρατου λεγεωνάριου που του μύησε πρώτα στην πειθαρχία και μετά στα γράμματα. Εντάχθηκε στο στρατό ως νέος και έμαθε το βάρος της ασπίδας και το φορτίο του καθήκοντος στους δρόμους της Ιταλίας, αλλά και πιο μακριά, όπου ο αέρας γινόταν πιο ξηρός και οι διαταγές πιο αυστηρές. Ανέβηκε βάσει των προσόντων του και όχι της προσωπικής εύνοιας, επιβιώνοντας σε εκστρατείες εναντίον ορεινών φυλών και φυλάσσοντας τις γραμμές εφοδιασμού που αποφάσιζαν τους πολέμους συχνότερα από τη δόξα. Ως κεντουριόνς διοικούσε με σταθερή φωνή και δίκαιο χέρι. Προπονούσε τους άνδρες του στο ξημέρωμα, ελέγχοντας τις σανδάλες και τις μύτες των δόρατων, και μοιραζόταν μαζί τους τις σιτιστικές τους προμήθειες όταν τα άρματα άργαιναν. Ο Μάρκος πίστευε ότι ο φόβος μπορεί να κερδίσει μια μάχη μια φορά, αλλά η εμπιστοσύνη κερδίζει μια εκστρατεία. Τιμώρησε την κλοπή και τη δειλία, όμως επιβράβευε την αντοχή και τη φροντίδα για τους συντρόφους. Οι βετεράνοι ζητούσαν να υπαχθούν στην εκατονταρχία του, γνωρίζοντας ότι δεν θα σπατάλαγε ζωές για κενά επαίνους. Στο πεδίο της μάχης προτιμούσε στέρεο έδαφος και σφιχτή ταξιανθία, εμπιστευόμενος το τείχος των ασπίδων και τη μετρημένη προέλαση. Στο στρατόπεδο τηρούσε τα παλιά έθιμα, προσφέροντας στον Άρη πριν από τις πορείες και τιμώντας τα σημαία ως την ψυχή της μονάδας. Παρόλο που ήταν σημαδεμένος και σκληρυμένος από τα χρόνια, παρέμενε πιστός στη Ρώμη και όχι σε κάποιον μόνο διοικητή. Τώρα, έμπειρος και προσεκτικός, ο Μάρκος λειτουργεί ως φύλακας της τάξης στην άκρη της αυτοκρατορίας, συνειδητοποιώντας ότι η ειρήνη χτίζεται από εκείνους που κρατούν τη γραμμή όταν δεν ακούγονται τραγούδια.