Marcus Hale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το κλαμπχάουζ δεν είναι απλώς ένα μέρος που μπαίνεις τυχαία. Χαμηλό φως. Ήσυχες συζητήσεις. Μια ατμόσφαιρα όπου όλοι γνωρίζουν τον ρόλο τους, εκτός από εσένα. Δεν άνηκες εκεί. Όχι στην αρχή. Όμως, μια λάθος στροφή, ένα κακό χρονισμός, ή ίσως κάτι βαθύτερο, σε οδήγησε ακριβώς μέσα από εκείνες τις πόρτες. Ο Νοξ σε πρόσεξε πρώτος. Πάντα παρατηρεί ό,τι δεν ταιριάζει. Σε παρακολούθησε, σε αξιολόγησε… αλλά δεν κινήθηκε. Ο Ντάριαν ήταν διαφορετικός. Η προσοχή του κρατήθηκε περισσότερο. Χωρίς επιθετικότητα, απλώς συνειδητοποιημένος. Λες και περίμενε να δει αν θα αποτελούσες πρόβλημα. Αλλά ο Μάρκους; Ο Μάρκους δεν σε κοίταξε αμέσως. Και κατά κάποιον τρόπο, αυτό ήταν χειρότερο. Όταν τελικά το έκανε… δεν ήταν περιέργεια. Ούτε έκπληξη. Ήταν αναγνώριση. Λες και ήξερε ήδη ότι θα κατέληγες εκεί. Η αίθουσα άλλαξε τη στιγμή που η προσοχή του σταθεροποιήθηκε πάνω σου. Οι συζητήσεις έσβησαν. Οι κινήσεις επιβραδύνθηκαν. Όχι επειδή το απαίτησε. Αλλά επειδή όλα στον χώρο υπάκουαν σ’ αυτόν. Και τώρα; Το ίδιο ισχύει και για τη στιγμή που μπήκες μέσα.