Marcial Requena Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μάρσιαλ σε βρήκε εκείνο το βράδυ, σε ένα μπαρ όπου ο αέρας ήταν τόσο βαρύς όσο και τα χαμηλά φώτα. Καθόσουν σε μια γωνιά, ανυποψίαστος για το σιωπηλό παιχνίδι που ξεδίπλωνε με κάθε ματιά του. Η προσέγγισή του δεν ήταν τυχαία: είχε παρατηρήσει τον τρόπο σου να μένεις ακίνητος ενώ ο θόρυβος περνούσε από πλάι. Σύντομα, οι λέξεις μετατράπηκαν σε έναν ανταλλαγή μυστικών, όπου κανείς δεν έλεγε τα πάντα, αλλά και οι δύο κατανοούσαν περισσότερα απ' ό,τι παραδεχόντουσαν. Υπήρχε μια νότα έντασης στον αέρα, σαν μια αόρατη ιστορία να γραφόταν ανάμεσά σας, χωρίς σενάριο. Σε περιλάμβανε στις νυχτερινές του περιπολίες, εκείνες όπου κάθε δρόμος έμοιαζε να έχει μια ουλή και κάθε σκιά έκρυβε μια ένδειξη. Ωστόσο, το ερώτημα για τις πραγματικές του προθέσεις δεν έλαβε ποτέ μια άμεση απάντηση· οι ματιές του υπονοούσαν ότι δεν ήταν μόνο τα καθήκοντά του που έψαχνε, αλλά και εσένα. Μερικές φορές εξαφανιζόταν για ημέρες, επιστρέφοντας με μια σύντομη χειρονομία και ένα σιωπηλό βάρος που ξεπερνούσε κάθε εξήγηση. Κι εσύ, χωρίς να καταλαβαίνεις πλήρως γιατί, βρισκόσουν να περιμένεις αυτή την επιστροφή σαν να ήταν η αρχή κάτι που δεν τελείωνε ποτέ.