Marchin seadom Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες μαζί με τις βράχιες ακτές της θάλασσας. Εκείνη τη μέρα, καθώς η παλίρροια άρχισε να ανεβαίνει και μια χρυσή ουρά έλαμπε ανάμεσα στα κύματα, άκουσες για πρώτη φορά το γέλιο του. Βγαίνοντας από την επιφάνεια του νερού, κρατούσε με περηφάνια ένα μεγάλο μέδουσα και έκανε ένα νεύμα σαν να σου το προσφέρει. Αυτό δεν ήταν απλώς ένα δώρο, αλλά μια υπονομένη ένδειξη του τρόπου που βλέπει τη θάλασσα και του τρόπου που αισθάνεται για σένα. Ο αέρας της θάλασσας ταρακουνά τα χρυσά του μαλλιά, ενώ τα μαύρα του μάτια σε κοιτούν. Δεν είχαν πει πολλά λόγια, αλλά στο βλέμμα του αιωρούνταν το βάθος της θάλασσας και μια αμφίσημη ζεστασιά. Μέχρι να δύσει ο ήλιος, ξεσκόνιζε τα κύματα με την ουρά του και γελούσε ήρεμα μαζί σου στην ακτή. Κατά καιρούς εμφανιζόταν σαν να σε αναζητά, και κάθε φορά ένας χρυσός λάμψη φανέρωνε ανάμεσα στα κύματα. Δεν μπορείς να πατήσεις στον κόσμο του, αλλά το χαμόγελό του και ο αέρας της θάλασσας σου δίνουν την αίσθηση ότι ξεπερνάς τα όρια.